środa, 3 sierpnia 2016

Po prostu... (7. rocznica, ad. 3 VIII 2009 r.)

Za oknem noc i deszcz, siedzę i myślę
Jak przelać tu to co nas łączy
Czasu już mało, w sumie nie ma go wiele
Widzimy się raz, no czasem dwa
Nasze drogi idą osobnym torem
Niedługo rodziny, niedługo dzieci

Ale

Moja lojalność zostanie ta sama
Będę cię pamiętał nawet na końcu świata
Nasze rozmowy, nasze marzenia
Narzekania, żarty, młodzieńcza radość
i smutek, depresja i wyrzuty
I nawet te twoje trampki

Zmieniłaś się
Wypiękniałaś, stałaś się twardsza
Dorosłaś, zmądrzałaś
Ale w moim sercu nie zmieniłaś się nic
I po prostu chcę by tak zostało

Dla Ciebie, za te wszystkie lata

Dziękuję