Życie-Szyderca

W piekielnym okręgu,

ognisty mrok zamyka się

Dantego przepowiednie przez krąg mkną,

jak złowieszczy szept.

Kolejny ruch.

Kolejny cios.

Na szachownicy życia hetman,

jak sęp,

pikuje w mą twarz.

Celuje w los.

Jak strzał w noc.

Szabrownik kradnie co wieczór,

bezbrzeżne łzy zwinne jak kocur.

A ja tylko stoję.

Bezradny.

Bez celu.

Bez tchu.

I bez życia.

Ponury.

Smutny.

Opluty.

Wykpiony.

Wykluczony.

Zabity i pogrzebany.

I co?

Zabawnie wam, prawda?