Białoszary papier

Papierowi ludzie dokoła mnie


Szaroczarny papier plącze się


Szare budynki z papieru stoją


Szara z czarną barwa się zlewają




Silny odór masy


masy kleju i śmiecia


czuć czuje


dotknąć dotknę


zniszczyć nie mam siły...

W białym pokoju o czarnych ścianach...

w białym pokoju o czarnych ścianach

siedzi leżąc na stojąco sobie człowieczek

dłubie coś w kącie pokoju

siedzi ubrany w zdjętą piżamę

leży ubrany w garnitur

ssie palce jak dziecko stare

rzuca spojrzenia na drewniane pale

liże wargi białe jak trawa

hula po sali wielkiej jak klatka

siedzi na boso w trepach do tańca

z obcasem na płaskiej podeszwie

fruwają nad nim ptaszki czerwone

zielone

białe

kolorowe

łapie je w siatkę

sprzedaje je ścianie

ta wszystko bierze

ta nigdy nie kłamie

ona dobrą ścianą jest

rozumie go i nigdy mu nie przerywa

nie sączy się w żalu że takie to dziwne

Tiry też tu jeżdżą zielone

jak księżyc czy słońce

ten człowiek tańczy w deszczu

w deszczu spadających tarcz

greckich Rzymian z Egiptu

odwiedza go czasem stara ekipa

Hitler, Cezar i Mendelejew

siedzą i przezroczyste bułki jedzą

wieszają ściereczki

liżą karteczki

wieszają wakacyjne lampeczki

i szyją nićmi granatowe truskaweczki

Ten ktoś

Ten gość

Ta kreatura

Ta postura

Siedzi sobie spokojnie i patrzy

w pokoju róg...

Martwić musi taki widok

Lekarza oddziałowego

Który swe życie poświęca

Dla psychicznie chorego...

Alfabet

Armia Arabus Antarktyda

Ktoś dziś bóle wciąż przeżywa

Beczka Belka Baranina

Wódka dobra która trzyma

Cholesterol Czołgi Cela

Nie ma przy mnie przyjaciela

Drewno Droga Dramaturgia

Nie ma to jak mała kłótnia

Eko Ekol Erotyka

Skoki na bok – to miłosna polityka

Farsa Frajer Ferajna

Bagatela! Dołóż mu tam trochę łajna!

Groźba Groby Granatniki

Grubi, brzydcy i ułomni... to margines

w świecie szkolnym

Hasło Hymny Halabarda

O slang gadka jest oparta

IRA Iran Iguana

Młodzież nie zna Tolka Banana

Jagnie Jarać Jeruzalem

Marudzenie nazwiesz żalem

Kolec Klata Kaloryfer

Od słabego forsę zapożyczę

Louis Lalka Lotaryngia

Po co komu to wyliczam?

Młody Makro Motorynka

Tego wiesza połowinka

Nara Narwik Negocjacje

Wyładować chcę frustracje

Odpust Orka Okolice

Podnieś panno smutne lice

Para Piksel Paradować

Dawaj kasę zamiast protestować

Rusza Raban Rozliczenie

Nie ma czasu na zębów suszenie

Stykam Siła Salutować

Ja swych myśli nie myślę chować

Tamiza Tutaj Tam

Teraz czytaj – jeśliś nie jest zwykły cham

Ural Uraz Ukraina

Toś że głupi to nie twoja wina

Wykaz Walka Wieczorynka

To mentalności ludzkiej winka

X X X

To życia twój prefiks

Y Y Y

Tak właśnie robisz ty

Bo...  

Zazdrość Zdrada Zakłamanie

Wyjdź do ludzi

A na pewno

Coś przykrego

Już nie długo

Ci się stanie!

Fotografie

Przeglądam fotografie stare:
czarne
białe
brązowe
kolorowe
prześwietlone
wykrzywione
śmieszne
dumne
smutne
i wesołe

I tak myśleniu się poddaje
Czy wszystko co wtedy było - prawdą pozostaje

Czy życie co zamarło w ramach papieru
Nie jest tylko sztucznym pomysłem
Stworzonym bez celu...

Nie czarny dziś wiersz (wiersz z serii "Nieczarne wiersze")

Pisze do ciebie

Raz pierwej

Muzo Miłości

Co do pory tej

Omijałaś mnie



Długo trwłem i trwam

W samotnosci tej

Nie wiem co począć już

Co zacząć co skończyć

Co ruszyć,

Z czym stanąć



Nie widze już dna

Ciemności mej

Z poezji mej czarnej

No śmiej się, losie, śmiej!



Miłości mi brak!

Potrzeba mi uczucia głębi

Potrzeba mi jej



Jestem tak samo jak byłem zawsze

Samotny i nie zrozumiany



Słysze ponure głosy:

Zrób coś z tym

Zmień się

Nie możesz tkwić

W przeszłości

Głebokiej otchłani



Dziękuję,

Poszukam gdzie indziej

Rad nieco mądrzejszych

Od tych…



Utworem tym wyrażam swój żal głęboki

Oddaje upust emocjom głębokim

I próbuje zgasić żar bólów głębokich



Może i jestem

Słabeusz na słabeusze

Może i zarozumiałym

Pysznym

Wulgarnym

Nie miłym i chamskim

Ale to nie mój charakter

To natura sprawia mi katusze



„Co to jest? Co to za słowa?

O czymże ty pleciesz? Co to za mowa?”



To chyba brak miłości

To zazdrość

Brak ciepłego słowa

Sprawiają że

Ja taki przykry

Staję się



Przepraszam was wszystkich

Za to co zrobiłem

Za to co rzekłem

Że narzekałem i marudziłem



Nie mogę już wytrzymać tego Muzo Miłości!

Błagam Cię pomóż mi w mej boleści! 

Błagam!

Proszę…

Na kolanach…

I na podłodze…



Daj mi miłości czas 

Choć ten jeden raz...

Z dedykacją dla ludzkości

Jest taki jeden dzień w roku

Dziwny dosyć

Genesis twój

Dostajesz to co chciałeś mieć

Nikt nie wspomni jak drogie to mogło być

Bo jesteś królem tego dnia

Zaspokoiwszy swoje czułe potrzeby

Wesół jesteś

Ze inni u stóp ci leżą

Czujesz że możesz wszystko

I robisz wszystko

bo kto ci zabroni?

Czujesz że jesteś na szczycie

Na szczycie góry

Góry swojej wartości

Czujesz się bezkarnie

Ranisz bezkarnie

A wszyscy się uśmiechają

W bólu...

Dzisiaj jesteś tylko TY
Dzisiaj jesteś KIMŚ
Dla twojego DZISIAJ zatrzymał się świat

Swym nieokiełznanym

marzeniom i pragnieniom

honorowe miejsce w sercu znajdujesz

W tym radosnym uniesieniu
Limit twych kaprysów
Się nie wyczerpuje

Każdy dziś:
Prawi ci słowa SŁODSZE niż świeży miód
By za chwilę zachłysnąć się ich SŁODYCZĄ

Życzenia składa NAJSERDECZNIEJSZE
By za chwilę zielenieć na twarzy

od ich SERDECZNOŚCI

Obdarowuje prezentami najpiękniejszymi
By za chwilę zniknąć

I nad środków stanem łkać

Dzisiaj zdobędziesz cały świat!

Dzisiaj jesteś władcą
I królem życia

Tylko jutro to stracisz
Bo wszyscy zapomną o tobie znów

Bezpowrotnie...

Wiersz współautorstwa Dariusza Szyroczyńskiego i Ani Wrzosek

Morze Samotności

Dryfuje przez bezkresu morza fale

widzę prześliczne jeszcze dno i korale

Lecz piękne tło zasłania mi już

kamienna mgła.

Wpływam głębiej, pod podmuchami

duszącego zła, znajduje podwodne miasto.

Betonowa moc,

staje naprzeciw mej wrażliwości duszy

Rozdyma sztuczny tłok i wszystko suszy.

Lecz szare zamczysko nie puste zastaję

bo larwy, jak tasiemca w ciele,

tak tu kłębią się wściekle.

Przechadzam się, szukam, biegnę, wołam,

za człowieka odznakiem

I cóżem znajduję? Larwy...

Przysiadłem na kamienia obliczu,

marząc by przybył ktoś,

kto czadem betonowej powłoki,

nie zachłysnął się jeszcze

Ja płaczę przyjaciele,

obustronnie płaczę – ze i we – bo nie ma tu,

bo nie ma tam, bo nie ma w tym pustym świecie

człowieka...

Budziwszy się ze snu marnego,

do okiennic biegnę,

z radością na twarzy,

biegnę co sił w stopach... i rzucam się w boleści płaczu

bo za oknem...tło betonowej rozpaczy

Zimno mi w tym świecie....

Zimno się ludzie witają

Zimne pozdrowienia, sobie przesyłają

Na zimnym podłożu złości, kwiaty hodują

Przy zimnie złość, jak w omaku,

taśmowo produkują.

Zimnący oddech, jak kosmiczna para

Z zimnących ust, złe słowo pada

Zimnymi kłamstwami

się w kącie domu głodzimy

Z zimnym wiatrem nieuchronnie,

w zapomnienie wszyscy przechodzimy.

Zmarznięty już jestem,

zamarłem w ruchu

Lód serce przekłuwa,

bo ciepłego powietrza,

już nie czuje podmuchu.

A ktoś mi rzecze: „Co ten głupiec plecie?”

A ja tylko odpowiadam: „Zimno mi w tym świecie...”

Spotkanie

Spotkałem dziś pana, w płaszczu czarnym

Nie wiedziałem, na co mu ta kosa była

Chudy był, jak trup na etosie cmentarnym

Lecz jego słowa, mroczna moc sprawiła

Umarłem...

W negatywie

Świat jest piękny, a zła aura jest na co dzień

Szerzy się miłość, lecz fałszywa

Jest dookoła życiodajna natura, która nie godna jest człowieka

Wolność daje nam rozum i nie poddajemy się jej

Wkroczmy razem, butem ciężkim

Dajmy życie, dla chorób i pasożytów

Niech powieje zew natury, ostatni raz

I na kolanach, odbierzmy złą moc

Podnieśmy nasze zwierzęta do świetlistej tarczy Słońca, zabiwszy je wrzućmy na stos!