Oda do wampira (wiersz z serii "Ody")

Ciemnymi krocząc wiekami

nostalgia po twarzy spływa

Czarna siła w sercu

kły czarne zatyka

Krew wypija jak sok

by siłę mieć

by przez życie iść

by móc istnieć

Ciemnymi krocząc samotnie wiekami

jak pasożyt na skażonej ziemi

Czerwony płyn w ustach

kły czerwone nawilża

Śmierć szerzy, jak ogień wiatr

by rozkosz mieć

by przez życie iść

by w samotności sobie ulżyć...

Ciemnymi od krwi samotnie krocząc wiekami

płacząc nad marnym swym losem

Czarna moc nieśmiertelności

i magia krwi mroczna

pociechy już sprawiać nie chcą,

wobec nie przemijania zmartwień

By móc się w czasie cofnąć

I mieczem naiwną rękę odrąbać

co w wiekach minionych

cyrograf z Szatanem

śmiała podpisać...